بهرهگیری از دانش و فناوریهای نوین محققان مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی صفیآباد دزفول؛
خشکهکاری؛ شاهکلید کاهش مصرف آب در کشت برنج
به گزارش روابطعمومی مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی صفیآباد دزفول، شهرستان کرخه با اختصاص سالانه حدود ۲۵ هزار هکتار از اراضی خود به کشت شالی، یکی از مهمترین مناطق تولید برنج در استان خوزستان به شمار میرود. امروزه دستیابی به کشاورزی پایدار، تأمین امنیت غذایی و افزایش تولید اقتصادی، مستلزم بهرهگیری از دانش و فناوریهای نوین مهندسی کشاورزی است. یکی از مهمترین عوامل مؤثر در حفظ منابع آب و حاصلخیزی خاک، اصلاح الگوی کشت و توسعه تناوبهای زراعی مناسب با استفاده از گیاهان کمآببر است. از اینرو، کشت برنج به دلیل نیاز آبی بالا، با محدودیتهایی در بسیاری از مناطق کشور روبهرو شده است. با این حال، وابستگی معیشت بسیاری از کشاورزان به این محصول موجب شده است که کشت برنج همچنان در بخشهایی از استان خوزستان ادامه داشته باشد. در چنین شرایطی، ارائه راهکارهای علمی و عملی برای کاهش مصرف آب در مزارع برنج، یکی از مهمترین رویکردهای مدیریت پایدار منابع آب به شمار میرود. در این بین یکی از مؤثرترین روشهای کاهش مصرف آب در کشت برنج، خشکهکاری است. به همین منظور، مستندی آموزشی با حضور محققان مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی صفیآباد دزفول، کارشناسان سازمان جهاد کشاورزی و کشاورزان پیشرو، در اراضی شالیزاری شهرستان کرخه و در روز سهشنبه مورخ ۱۶ تیر تهیه شد.
در این مستند، احمدعلی شوشی؛ عضو هیئتعلمی بخش تحقیقات زراعی و باغی مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی صفیآباد دزفول، به تشریح به بیان مزایای روش خشکهکاری نسبت به شیوه سنتی کشت برنج پرداخت. وی کاهش هزینههای آمادهسازی زمین و نیروی کار، سرعت بالای کاشت (امکان کاشت یک هکتار در حدود نیم ساعت)، کاهش مصرف آب و بذر، یکنواختی استقرار بوتهها و همچنین رسیدگی یکنواخت محصول در زمان برداشت را از مهمترین مزایای این روش برشمرد.
در ادامه، محمد خرمیان؛ عضو هیئتعلمی بخش تحقیقات فنی و مهندسی مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی صفیآباد دزفول، با تشریح اجزای مصرف آب در مزارع برنج اظهار کرد: آب کاربردی در شالیزارها از سه بخش اصلی تشکیل میشود؛ بخشی که پیش از کاشت برای آمادهسازی و گلخرابی زمین مصرف میشود، بخشی که به دلیل نشت و نفوذ ناشی از غرقاب دائم از دست میرود و در نهایت، آبی که صرف تبخیر و تعرق گیاه میشود. در واقع، تنها بخش سوم مستقیماً در فرایند رشد و تولید محصول مصرف میشود.
وی افزود: در روش خشکهکاری، آب مورد نیاز برای گلخرابی زمین حذف میشود و با اجرای آبیاری تناوبی به جای غرقاب دائم در طول دوره رشد، تلفات آب ناشی از نشت و نفوذ نیز به میزان قابل توجهی کاهش مییابد. در نتیجه، حجم کل آب مصرفی در مزرعه به طور محسوسی کاهش یافته و امکان دستیابی به بهرهوری بیشتر آب، در صورت اجرای صحیح مدیریت مزرعه، فراهم میشود بدون آنکه عملکرد محصول به طور محسوسی کاهش یابد.
جهت دریافت لینک کانال ایتای سازمان کلیک کنید
نظر شما :